توافق موقت ژنو در ۳ آذر ۱۳۹۲، نقطه عطفی در دیپلماسی هسته‌ای ایران بود که زمینه‌ساز برجام شد. آیا می توان انتظار داشت با اختیاراتی که عباس عراقچی برای جلوگیری از فعالسازی مکانیزم ماشه دارد، از بازگشت تحریم های فلج کننده جلوگیری کند؟

پژوهشگر مسائل بین‌الملل می‌گوید: «برای من نیز به طور قطعی روشن نیست که آیا ساختار تصمیم‌گیری در جمهوری اسلامی ایران به این نتیجه رسیده است که با پذیرش واقعیت‌های موجود وارد توافقی شود که رفع تحریم‌ها را در ازای محدودیت بر برنامه هسته‌ای به همراه داشته باشد، یا صرفاً به دنبال خرید زمان است. اگر هدف صرفاً خرید وقت باشد، به باور من یک توافق موقت نه‌تنها فایده‌ای نخواهد داشت، بلکه می‌تواند آسیب‌زا نیز باشد؛ چراکه اقتصاد، جامعه و سیاست ایران را در وضعیت تعلیق قرار می‌دهد و این فضای تعلیق گاهی می‌تواند بیش از یک شوک ناگهانی آسیب‌رسان باشد.»

کارشناس مسائل بین الملل به خبرآنلاین می گوید: «حتی اگر ایران از ان‌پی‌تی خارج شود، باز هم از نظر بین‌المللی ملزم به پایبندی به تعهدات قبلی خواهد بود. چون پیش‌تر شش قطعنامه الزام‌آور تحت فصل هفتم علیه ایران صادر شده و اگر ایران چنین اقدامی کند، به احتمال زیاد یک قطعنامه جدید نیز صادر خواهد شد که ایران را موظف به پایبندی به تعهداتش می‌کند.»

یک استاد ژئوپولیتیک می‌گوید: «ما سه هفته فرصت داریم که به‌طور فشرده با اروپایی‌ها کار کنیم. در قطر هم توافقاتی انجام شده تا مذاکرات ادامه پیدا کند. آقای عراقچی با خانم کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی و امور امنیتی اتحادیه اروپا، توافق کرده‌اند که مذاکرات فشرده‌ای انجام شود تا در این سه هفته به نتیجه برسند. قرار است خانم کالاس نتایج گفت‌وگو را به سه کشور اروپایی منتقل کند تا تصمیم‌گیری کنند. از سوی دیگر، سفر آقای پزشکیان به نیویورک هم می‌تواند فرصتی باشد برای دیدار با سران یا مقامات سه کشور اروپایی پیش از فعال شدن مکانیزم ماشه.»

استقرار گسترده ناوهای جنگی آمریکا در نزدیکی سواحل ونزوئلا، تنش‌ها در کارائیب را به اوج رسانده و گمانه‌زنی‌ها درباره محاصره نفتی و تلاش برای سرنگونی رژیم نیکلاس مادورو، هم‌پیمان ایران، را تقویت کرده است.

مکانیزم ماشه، ابزار قطعنامه ۲۲۳۱، می‌تواند تحریم‌های سازمان ملل (قطعنامه‌های ۱۶۹۶، ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳، ۱۸۳۵ و ۱۹۲۹) را علیه ایران بازگرداند. اما اثرات اقتصادی این قطعنامه‌ها در دهه ۸۰ بر تولید نفت، تولید ناخالص داخلی، نرخ ارز، و تجارت چه بود؟  

یک تحلیل‌گر مسائل بین‌الملل می‌گوید: «در حال حاضر چاره‌ای جز دستیابی به یک توافق سریع و کوتاه‌مدت وجود ندارد تا از شدت بحران کاسته شود و از تشدید آن جلوگیری گردد. پس از این مرحله، می‌توان زمینه را برای مذاکرات طولانی‌مدت و رسیدن به یک توافق جامع فراهم کرد.»

اسکای نیوز درباره نشست سران سازمان همکاری شانگهای در تیانجین چین نوشت: «نشست سران شانگهای در تیانجین نمایشی بود که برای ناراحت کردن ناظران غربی طراحی شده بود.» سی‌ان‌بی‌سی نیز با اشاره به فراگیر شدن ویدیوی گفت‌وگوی رهبران چین، هند و روسیه در حاشیه نشست سران شانگهای نوشت: «در ظاهر به نظر می‌رسد این یک گفت‌وگوی ساده میان رهبران سه کشور عضو یک سازمان همکاری باشد. اما به باور بسیاری از تحلیلگران این تصاویر بازتاب دهنده تغییر در موازنه قدرت است.»

مادورو و دولتش حمایت از کارتل‌های موادمخدر را به شدت رد کرده و می‌گویند به صورت مداوم در حال مقابله با قاچاق در مرزهای خود هستند. شخص مادورو معتقد است که ایالات متحده اقدامات اخیر را با هدف تغییر در مهندسی سیاسی در ونزوئلا انجام داده است. بر اساس اعتراف کارولین ویت سخنگوی کاخ سفید،‌ معتقد است که ایالات متحده مادورو را رئیس فراری یک کارتل مواد مخدر» می‌داند و نه رئیس‌جمهور مشروع ونزوئلا.

مسئله استانداردهای دوگانه غرب در تعریف تروریسم، موضوعی پیچیده و به‌شدت سیاسی است که اغلب بازتاب‌دهنده منافع ژئوپلیتیکی، زمینه‌های تاریخی و سوگیری‌های ایدئولوژیک می‌باشد.