تحلیل‌گر مسائل آمریکا گفت: «چه ترامپ از سر کینه‌توزی دست به حملات محدودی بزند و چه گزینه‌های گسترده‌تری را دنبال کند، یک واقعیت قطعی است: در سال آینده و در ترکیب کنگره جدید، شمار نمایندگان و سناتورهای مخالف تداوم جنگ علیه ایران، در هر دو جناح دموکرات و جمهوری‌خواه، به مراتب بیشتر از امروز خواهد بود.»

در حالی که ایران و آمریکا در بن‌بست مذاکراتی گرفتار شده‌اند و هر دو طرف ادامه فشار را کم‌هزینه‌تر از پذیرش امتیازهای دشوار می‌دانند، علی واعظ و محمد آیت‌اللهی در گفت‌وگو با فارن افرز هشدار می‌دهند که این وضعیت نه به معنای ثبات است و نه نشانه پایان جنگ؛ تهران با تکیه بر توان موشکی، تنگه هرمز و شرکای منطقه‌ای خود می‌کوشد هزینه رویارویی را برای واشینگتن افزایش دهد، اما خطر محاسبه اشتباه و گسترش درگیری همچنان پابرجاست.

حمید ابوطالبی، مشاور رئیس جمهور در دولت دوازدهم در یادداشتی برای خبرآنلاین نوشت: «مهرماه برای جوانی، آغاز امید است؛ آغاز سال تحصیلی، آغاز دیدارهای تازه، آغاز کتاب و دانشگاه و اندیشه و رؤیای آینده. اما اینک، مهرماه، در حالی که به پایان خود نزدیک می‌شود، غم‌آجینیِ امید را در حساس‌ترین جایگاه خود بر دوش می‌کشد. ماهی که باید نشانه‌ی آغاز باشد، این بار بیش از هر چیز ما را به تأمل درباره‌ی آنچه از شور آغازین زندگی برقرار مانده است، وامی‌دارد.»

آیا شکست مذاکرات ایران و امریکا، مسیر را برای یک حمله نظامی گسترده پیش از انتخابات هموار کرده است، یا آنکه ترامپ ناچار است تا در چارچوبی که به شدت محدود شده، تصمیم بگیرد؟

پرسش اصلی امروز این نیست که آیا آمریکا به‌طور ناگهانی به دنبال «دوستی» با ایران است یا خیر بلکه پرسش دقیق‌تر این است که چه مجموعه‌ای از عوامل واشنگتن را به این نتیجه نزدیک می‌کند که ادامه بحران بدون یک چارچوب توافقی، ممکن است هزینه‌هایی داشته باشد که مدیریت آنها دشوارتر از دستیابی به یک توافق محدود باشد.

آیا تغییر ترکیب کنگره می‌تواند مسیر مذاکرات ایران و آمریکا را دگرگون کند. پاسخ به این پرسش، پیش از آنکه به آرایش حزبی مجالس مربوط باشد، به درک درست از ماهیت قدرت در نظام سیاسی آمریکا وابسته است.

نظامی که بر پایه «تعادل قوا» بنا شده، اما در عمل، در حوزه جنگ و صلح، به تدریج به سمت «برتری رئیس‌جمهور» چرخیده است. از زمان جنگ کره و ویتنام تا جنگ‌های عراق و افغانستان، کنگره همواره با چالش «بازپس‌گیری» اختیارات خود مواجه بوده است. اما آنچه جنگ ایران را متمایز می‌کند، نه صرفاً مخالفت با یک رئیس‌جمهور از حزب مخالف، بلکه شکاف درون‌حزبی است.

کمتر از دو ماه مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، آمریکا با واقعیتی مواجه شد که سال‌ها سیاست‌مداران این کشور از آن پرهیز داشتند. جنگی که در نقطه‌ای دور از خانه آغاز شده بود، اکنون در قبض بنزین هر خانواده آمریکایی قابل مشاهده است. قیمت هر گالن بنزین معمولی از ۲.۹۸ دلار در آستانه آغاز درگیری‌ها به بیش از ۴.۴۴ دلار در سپتامبر رسید.

انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ را نمی‌توان صرفاً بر اساس رقابت حزبی یا محبوبیت شخصی ترامپ تحلیل کرد. در پس این رقابت، یک معادله عمیق‌تر در حال شکل‌گیری است که آیا سیاست خارجی و تجاری مبتنی بر فشار و اعمال قدرت می‌تواند پیش از آنکه هزینه‌های آن به رأی‌دهنده منتقل شود، نتیجه مطلوب خود را تولید کند؟

چگونه تحلیل مضمون رسانه های پوشش دهنده مذاکرات ایران و امریکا در سوییس می‌تواند لایه‌های پنهان اخبار بین‌المللی را آشکار کند؟ این گزارش با بررسی کیفی سه مضمون اصلی در ۱۰ روز پوشش خبری مذاکرات سوئیس، نشان می‌دهد که چگونه رسانه‌های غربی و عربی با انتخاب واژگان، منافع سیاسی خود را پیش می‌برند.