بخش قابل توجهی از مشکلات نظام بانکی و بودجه‌ای کشور ریشه در عملکرد دولت دارد، نظام بانکی ایران از استقلال کافی برخوردار نیست و دولت از طریق تسهیلات تکلیفی، تثبیت نرخ بهره حقیقی منفی و اتکا به منابع بانکی بر عملکرد این نظام اثر می‌گذارد، در شرایط فعلی نیز سهم جنگ، تحریم و محاصره اقتصادی در تشدید مشکلات اقتصادی باید به‌طور شفاف مورد توجه قرار گیرد.

جنگِ هرمز، کشورهای شورای همکاری را در موقعیتی قرار داده است که ناگزیر به همکاریِ بیشتر با یکدیگر و با بازیگرانِ بین‌المللی برای تأمینِ امنیتِ تجارتِ خود هستند. همکاریِ عربستان و قطر، ورودِ امارات به بنادرِ کلیدی، و توسعهٔ کریدورِ شارجه-عمان، همگی نشانه‌هایی از یک همگراییِ اجباری اما واقعی در منطقه هستند.

یک تحلیل‌گر اقتصادی معتقد است دولت در گام نخست باید زمینه را برای واردات دارو و کالاهای اساسی از طریق مرزها فراهم آورد تا با دور زدن محاصره دریایی، امکان تاب‌آوری ایران افزایش یابد.

یک کارشناس برجسته اقتصاد سیاسی فلسطینی معتقد است اهمیت خلیج فارس برای ایالات متجده تنها به ذخایر انرژی این منطقه محدود نبوده و مازادهای عظیم مالی در این منطقه هم برای واشنگتن همواره اهمیت داشته است.

نشریۀ اینترنتی جدلّیه که سال‌هاست با نگاهی انتقادی، به انتشار مقالاتی تحلیلی دربارۀ سیاست و اقتصاد جهان عرب و خاورمیانه مشغول است، در گفت‌وگو با آدام هنیه، استاد سرشناس اقتصاد سیاسی و توسعۀ جهانی، دررابطه‌با چشم‌انداز حملۀ مجدد آمریکا به ایران و اثرات بسته شدن تنگۀ هرمز بر وضعیت منطقه و اقتصاد جهانی نوشت:

نشریۀ اینترنتی جدلّیه که سال‌هاست با نگاهی انتقادی، به انتشار مقالاتی تحلیلی دربارۀ سیاست و اقتصاد جهان عرب و خاورمیانه مشغول است، در گفت‌وگو با آدام هنیه، استاد سرشناس اقتصاد سیاسی و توسعۀ جهانی، دررابطه‌با چشم‌انداز حملۀ مجدد آمریکا به ایران و اثرات بسته شدن تنگۀ هرمز بر وضعیت منطقه و اقتصاد جهانی به گفتگو با یک اقتصاددان فلسطینی پرداخت.

تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران و در پی آن انسداد و تنش‌های مداوم در تنگه هرمز، بازار جهانی انرژی و ساختار ژئوپلیتیک خاورمیانه را با تحولی بی‌سابقه روبه‌رو کرده است. این بحران که اکنون به پنجمین ماه خود نزدیک می‌شود، با فروپاشی آتش‌بس کوتاه‌مدت ماه ژوئن و از سرگیری درگیری‌ها، عملاً «وضعیت عادی» سابق در مبادلات انرژی را به تاریخ سپرده است.

با بالا گرفتن تنش‌های نظامی میان ایران، ایالات متحده و اسرائیل، بار دیگر این پرسش در محافل حقوقی و سیاسی مطرح شده است که آیا جمهوری اسلامی ایران از منظر حقوق بین‌الملل اختیار بستن تنگه هرمز را دارد یا خیر. الکساندر لوت، پژوهشگر ارشد مرکز حقوق دریاهای نروژ، در یادداشتی تفصیلی تلاش کرده است با اتکا به حقوق دریاها و حقوق مخاصمات مسلحانه، به این پرسش پاسخ دهد؛ تحلیلی که ضمن بررسی وضعیت حقوقی تنگه هرمز، حقوق کشورهای بی‌طرف، جایگاه کشتی‌های تجاری و مفهوم محاصره دریایی را نیز واکاوی می‌کند.

تنگه هرمز در چهار دهه گذشته همواره یکی از مهم‌ترین محورهای سیاست منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران بوده است. آیت‌الله سید علی خامنه‌ای نیز از نخستین سال‌های دهه ۱۳۶۰ تاکنون، در مقاطع مختلف و همزمان با تحولات امنیتی خلیج فارس، بارها درباره جایگاه این آبراه راهبردی، نقش کشورهای منطقه در تأمین امنیت آن، حضور قدرت‌های فرامنطقه‌ای و جایگاه بازدارندگی جمهوری اسلامی سخن گفته‌اند.

دولت جمهوری اسلامی ایران برای حفظ امنیت دریانوردی در پی تحمیل جنگ از سوی اسرائیل و آمریکا به ایران و منطقه خلیج فارس، کنترل شدیدی را بر عبور و مرور کشتی‌ها از تنگه هرمز اعمال کرده‌است. لین کوئُک، کارشناس ارشد حقوق دریاها در یادداشتی برای فارن افرز به آثار بلندمدت اختلال ناشی از جنگ آمریکا در تنگه هرمز بر آینده امنیت دریانوردی در آسیا و اقیانوسیه پرداخته‌است.