پژوهشگر مسائل بین‌الملل می‌گوید: «برای من نیز به طور قطعی روشن نیست که آیا ساختار تصمیم‌گیری در جمهوری اسلامی ایران به این نتیجه رسیده است که با پذیرش واقعیت‌های موجود وارد توافقی شود که رفع تحریم‌ها را در ازای محدودیت بر برنامه هسته‌ای به همراه داشته باشد، یا صرفاً به دنبال خرید زمان است. اگر هدف صرفاً خرید وقت باشد، به باور من یک توافق موقت نه‌تنها فایده‌ای نخواهد داشت، بلکه می‌تواند آسیب‌زا نیز باشد؛ چراکه اقتصاد، جامعه و سیاست ایران را در وضعیت تعلیق قرار می‌دهد و این فضای تعلیق گاهی می‌تواند بیش از یک شوک ناگهانی آسیب‌رسان باشد.»

یک استاد ژئوپولیتیک می‌گوید: «ما سه هفته فرصت داریم که به‌طور فشرده با اروپایی‌ها کار کنیم. در قطر هم توافقاتی انجام شده تا مذاکرات ادامه پیدا کند. آقای عراقچی با خانم کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی و امور امنیتی اتحادیه اروپا، توافق کرده‌اند که مذاکرات فشرده‌ای انجام شود تا در این سه هفته به نتیجه برسند. قرار است خانم کالاس نتایج گفت‌وگو را به سه کشور اروپایی منتقل کند تا تصمیم‌گیری کنند. از سوی دیگر، سفر آقای پزشکیان به نیویورک هم می‌تواند فرصتی باشد برای دیدار با سران یا مقامات سه کشور اروپایی پیش از فعال شدن مکانیزم ماشه.»

با تصمیم سه کشور اروپایی انتظار می‌رود که فرآیند بازگشت قطعنامه‌های تحریم شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران موسوم به مکانیسم ماشه یا اسنپ‌بک، با نامه‌ای به شورای امنیت سازمان ملل متحد آغاز شود. اروپایی‌ها یک ماه به ایران فرصت داده‌اند تا در چارچوبی دیپلماتیک برخی از خواسته‌های آنها را برآورده کند تا سه کشور اروپایی نیز برای فرصت دادن به دیپلماسی بیشتر بازگشت قطعنامه‌های سازمان ملل متحد را به تاخیر بیاندازند.