بوریس یلتسین نخستین رئیس‌جمهور دوران پسا-شوروی در روسیه خواستار قطع کامل ارتباط با کمونیسم بود و حکومت خود را بر نفی گذشته کشور و گذشته خودش بنیان نهاد و این کار منجر به شکل‌گیری نوعی هویت منفی عمیق در روسیه شد.

هشدار صریح ولادیمیر پوتین خطاب به اروپا—«اگر جنگ بخواهید، ما آماده‌ایم»—را می‌توان نقطه اوج یک رشته تهدیدهای فزاینده کرملین از زمان تهاجم تمام‌عیار به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ دانست. این سخن، که همراه با تهدید صریح هدف‌گیری «تانکرهای کشورهای کمک‌کننده به اوکراین» بیان شد، مرزهای جنگ کنونی را به طور بالقوه گسترش می‌دهد. اما پرسش حیاتی این است: آیا این هشدار، نشان‌دهنده قصد واقعی روسیه برای درگیر شدن مستقیم با ناتو است، یا ابزاری برای تحمیل خستگی و تردید بر متحدان کی‌یف؟ 

با نزدیک شدن جنگ تمام‌عیار روسیه علیه اوکراین به سال چهارم هر دو طرف نشانه‌های فرسودگی بروز داده‌اند ولی هیچ‌یک آماده‌ی صلح نیست. پوتین با وجود ماه‌ها میانجی‌گری دیپلماتیک ایالات متحده هیچ امتیازی در برابر خواسته‌های حداکثری‌اش نداده است. خواسته‌هایی که بر اساس آن‌ها روسیه تنها در صورتی حاضر به توقف جنگ است که حاکمیت اوکراین تضعیف شود. از آنجا که اوکراین مدافع است تداوم حملات روسیه چاره‌ای جز ادامه‌ی نبرد برای کی‌یف باقی نمی‌گذارد.

محمود شوری، تحلیل‌گر مسائل اوراسیا در گفتگو با خبرآنلاین تاکید کرد: «این طبیعی است که کشورها در برخی حوزه‌ها با یکدیگر منافع مشترک داشته باشند و در برخی حوزه‌ها نیز با یکدیگر در تضاد باشند، اما مهم این است که رویکرد مقامات و سیاست خارجی کلان کشور، کدام مورد را بر یکدیگر ترجیح می‌دهد. درحال حاضر هم در ایران و هم در روسیه، تلاش بر این است که موضاعات در تعارض و تضاد را مدیریت و حل کنند و موضوعات رقابتی را بیشتر نادیده بگیرند.»

دونباس به منطقه نسبتا وسیعی در شرق اوکراین گفته می‌شود که دو اوبلاست دونتسک و لوهانسک را در خود جای داده است. در این ناحیه اکثریت جمعیت نه اوکراینی‌ها بلکه در روس زبان‌هایی است که بخشی از آنها خود را متعلق به روسیه می‌دانند. به‌طور متوسط ۷۰ درصد از جمعیت به زبان روسی تکلم می‌کنند.

دور سوم گفت‌وگوهای روسیه و اوکراین در استانبول در شرایطی روز چهارشنبه ۲۳ جولای به پایان رسید که به رغم تهدیدها و فشارها علیه مسکو برای پایان دادن به جنگ و عقب نشستن از خواسته‌های حداکثری، پیشرفت قابل توجهی در روند دستیابی به صلح اتفاق نیفتاد.

آخرین سفیر ایران اتحاد جماهیر شوروی معتقد است: «ایران تا اینجا سیاستی منطقی و متعادل در قبال افغانستان اتخاذ کرده است. با توجه به اینکه جمعیت بزرگی از اتباع افغانستان در ایران زندگی می‌کنند و دو کشور دارای پیوندهای اقتصادی، فرهنگی و امنیتی هستند، ادامه سیاست عدم‌شناسایی رسمی چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.»

بازگشت استالین نتیجه بخش‌های خاصی از جمعیت روسیه است که آرزوی دوران عظمت ملی تحت حکومت یک رهبر قوی را دارند، و هم یک پروژه از بالا به پایین است که توسط مغزهای متفکر تبلیغاتی پوتین طراحی شده است.

حسین افشین معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری صبح روز شنبه ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴ با آندره فورسنکو دستیار پوتین رئیس جمهور روسیه در امور علم و فناوری از دیدار و گفتگو کرد.

سفرهای متراکم عباس عراقچی قبل از آغاز مذاکرات ایران و امریکا نمایانگر هماهنگی کشورهای دوست موثر بر مذاکرات از طریق دیپلماسی بود. اما چرا این سفرها اهمیت داشت و نقش چین و روسیه در مذاکرات با میانجی گری عمان چیست؟