اوایل نوامبر زمانی که شیخ محمد ابو مصطفی پس از اقامه نماز عصر از مسجد خود در جنوب غزه خارج شد یک مرد مسلح سوار بر موتورسیکلت نزدیکش شد و او را به ضرب گلوله کشت. این یک ترور هدفمند بود. تروری که یک گروه شبه‌نظامی اسلام‌گرا اعلام کرد توسط یک شبه‌نظامی محلی مورد حمایت اسرائیل انجام شده است.

در شرایطی که کشورهای عربی منطقه تاکید کرده‌اند حاضر به پرداخت پول برای بازسازی ویرانی‌های به جا مانده از دو سال نسل‌کشی در غزه نیستند، گزارش‌های جدید حاکی از توافق امارات و رژیم اسرائیل برای فروش منابع طبیعی غزه برای بازسازی این منطقه جنگ‌زده است.

یک استراتژی قدیمی دوباره تکرار می‌شود: تندروهای اسرائیلی از ایجاد خشونت داخلی، هرج‌ومرج و تفرقه‌ی فلسطینی سود می‌برند.

هفته گذشته، توافق بر سر فاز اول طرح صلح ۲۰ بندی دونالد ترامپ میان اسرائیل و حماس، که به آزادی گروگان‌ها و آتش‌بس موقت در غزه منجر شد، موجی از تحولات را در خاورمیانه برانگیخت. پیامدهای صلح حماس و ترامپ بر سیاست خارجی کشورهای عربی چه خواهد بود؟

محمد مهاجری و محمد قوچانی در یادداشتی مشترک ضمن تأکید بر اهمیت حضور ایران در اجلاس شرم‌الشیخ، از رئیس‌جمهور خواسته‌اند که این فرصت تاریخی را از دست ندهد.

سفیر پیشین ایران در اردن می‌گوید: «حماس بعید است هیأتی که ترامپ برای اداره غزه پیشنهاد داده را بپذیرد؛ حماس تمایل دارد که مدیریت غزه توسط شخصیت‌های ملی فلسطینی انجام شود، و چندان علاقه ای ندارد سهم خود را در مدیریت اوضاع غزه پس از جنگ که اسرائیل آن را شخم زده ، حفظ کند.»

بر اساس اعلام رسانه‌ها با امضای توافق آتش‌بس در غزه پس از دو سال و دو روز، جنگ غزه به پایان خود نزدیک شد. شهروندان غزه و کرانه باختری در واکنش به اعلام آتش‌بس در خیابان‌ها جشن گرفتند و حماس اعلام کرد که این آتش‌بس پایان قطعی جنگ در غزه است.

ترامپ از صلح ابدی می‌گوید و مصر بار دیگر میزبان صلح شد. صلحی که مشخص نیست به این چرخه خشونت در خاورمیانه پایان دهد یا خیر؟ و اینکه آیا اعراب در یک عملیات فریب قرار گرفته‌اند؟ یا قصد صلح دارند؟ به هر ترتیب خبرها حاکی از آن است که حماس تقریبا طرح ترامپ را پذیرفته است و به پایان جنگ نزدیک شده‌اند.

یک تحلیل‌گر مسائل خاورمیانه می‌گوید: « باید هم حماس و هم تشکیلات خودگردان و دیگر سازمان‌های فلسطینی، از طریق انتخابات و تشکیل دولت و پارلمان جدید، به یک ساختار تازه برسند. پارلمان جدید است که باید جایگاه، موقعیت و جهت‌گیری سیاسی سازمان‌های فلسطینی را در آینده تعیین کند.»

الکس دی وال، مدیر اجرایی بنیاد صلح جهانی می‌نویسد: «امروز افزایش در جنایات گرسنگی ممکن است پیش‌بینی‌کننده وضعیت‌های بدتر در آینده باشد. با مشاهده فقدان پاسخگویی در تیگرای، ماریوپل، الفاشر و اکنون شهر غزه، خودکامگان و جنگ‌سالاران در هر یک از ده‌ها کانون بحرانی جهان ممکن است فرصت را غنیمت شمرده و از این سلاح وحشتناک استفاده کنند. نقاط خطر شامل جنگ جدید قریب‌الوقوع بین اتیوپی و اریتره، تشدید درگیری‌ها در ساحل غربی آفریقا، کمپین جاری میانمار برای نابودی اقلیت روهینگیا در این کشور، و بحران غذایی بی‌امان ونزوئلا است.»