راغفر معتقد است فقری که امروز در کشور در حال گسترش است محصول یک نظام تبعیض آمیز تخصیص منابع و فرصتها است و این نظام است که زمینه شکاف بیشتر طبقاتی را فراهم می‌کند.

ارزیابی حداقل دستمزد در پنج سال گذشته نشان می‌دهد، به جز یک سال، همواره افزایش مزد کمتر از تورم بوده است. کاهش دستمزد حقیقی به‌علت محدود شدن رشد اقتصادی و پایین بودن بهره‌وری است. روند کاهشی دستمزد نسبت به خط فقر نشان می‌دهد روند نزولی سطح رفاه خانواده‌های دارای سرپرست شاغل است که به‌تدریج باعث شده از اهمیت اشتغال در نظام تولید ایران کاسته شود. در حقیقت با کاهش اهمیت اشتغال در تولید و رشد اقتصادی، اشتغال دیگر کمک مهمی به خروج افراد از فقر نمی‌کند.