ایران هفته گذشته اعلام کرد که یک ماه دیگر گزارشی به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی خواهد داد که بر اساس آن شیوه‌نامه جدید بازرسی‌های آژانس تدوین می‌شود و همکاری‌های ایران با بازرسان آژانس از سر گرفته‌می‌شود. اما از مهلت ۳۰ روزه سه کشور اروپایی برای بازگرداندن قطعنامه‌های شورای امنیت کمتر از دو هفته باقی مانده‌است و آنها شرط کرده‌اند که تنها در صورت از سرگیری کامل همکاری‌های ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، بازگشت قطعنامه‌ها را به تعویق می‌اندازند.

مجید شاکری، کارشناس اقتصادی، می‌گوید فعال شدن «مکانیسم ماشه» تأثیر مستقیم و فوری بر اقتصاد ایران ندارد و بیشترین اثر آن جنبه سیاسی و روانی خواهد بود. او تأکید می‌کند که تجربه گذشته نشان می‌دهد روابط اقتصادی ایران با چین و دیگر شرکای مهم، حتی در دوره تحریم‌ها، تداوم یافته و بازگشت قطعنامه‌ها تغییری اساسی ایجاد نمی‌کند.

کارشناس مطالعات آمریکا معتقد است: «در صورت فعال شدن مکانیسم ماشه، و مطابق یکی از قطعنامه‌ها یعنی ۱۹۲۹ اقدامات وسیع خصمانه علیه ایران، از جمله توقیف و بازرسی کشتی‌ها در آب‌های بین‌المللی، مشروعیت بین‌المللی پیدا می‌کند و ممکن است قطعنامه‌های بعدی نیز در راستای همین قطعنامه‌ها ذیل ماده ۴۲ منشور صادر شود که باعث می‌شود سایر کشورها هم موظف می‌شوند که با تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل و اروپا همکاری کنند.»

یک استاد روابط بین‌الملل با اشاره به تهدید اروپا به استفاده از مکانیسم اسنپ‌بک و بازگرداندن شش قطعنامه پیشین شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران می‌گوید: «بازگشت تحریم‌های بین‌المللی آثار روانی شدیدی بر بازارهای مالی بحران‌زده ایران دارد. شوک ناشی از چنین تحریم‌هایی به مراتب شدیدتر از تحریم‌های موردی و هدفمند آمریکا علیه اشخاص حقیقی یا نهادهای نظامی خاص است، چون مشروعیت بین‌المللی بیشتری دارد. »