ظرفیت تولید نظامی روسیه از سال ۲۰۲۴ به سقف خود رسیده است. برای افزایش چشمگیر تولید یا جذب سربازان بیشتر، دولت باید اقتصاد را به‌طور کامل به حالت جنگی ببرد و منابع غیرنظامی را به تولید نظامی اختصاص دهد. ولی مسکو از ترس کمبود کالا و ناآرامی اجتماعی از این کار خودداری کرده است.

دهه‌هاست که اسرائیل سیاستی مبهم و دوگانه را در قبال روسیه اتخاذ کرده است. حتی زمانی که در فوریه ۲۰۲۲ و پس از حمله نظامی تمام عیار روسیه به اوکراین، ایالات متحده و بسیاری از متحدان غربی این کشور تصمیم گرفتند با حمایت نظامی از کی‌یف و اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه مسکو به این تجاوز پاسخ دهند، تل‌آویو تصمیم گرفت رویکرد محتاطانه‌تری را در پیش گیرد. اسرائیل نه همراهی قابل توجهی با تحریم‌ها داشت و نه حاضر شد به اوکراین کمک نظامی علنی داشته باشد.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، برای دعوت از ولادیمیر پوتین، همتای روس خود به ایالات متحده برای اولین بار در یک دهه اخیر، با انتقادات زیادی مواجه شد اما امیدوار بود که خروجی این نشست، دیدار با پوتین را برای او به یک پیروزی بزرگ تبدیل کند. خیلی زود و پس از برگزاری کنفرانس خبری مشترک رهبران دو کشور مشخص شد  که خروجی نشست آلاسکا بسیار کمتر از انتظارات ترامپ بود.

استراتژی مذاکره پوتین قابل پیش‌بینی است: آهسته حرکت کن، ترامپ را علاقه‌مند نگه دار، و انتظارات را بازتنظیم کن.

کرملین حرکت ترامپ را به‌عنوان پاسخی درست به خواسته مسکو برای احترام به رئیس‌جمهور روسیه به‌عنوان یک شریک برابر می‌بیند.