رضا صارمی راد، کارشناس مسائل بین الملل در گفتگو با خبرآنلاین تاکید کرد: «برنامه موشکی ما، ارتباطی به آمریکایی‌ها ندارد. در نهایت آمریکا باید صراحتاً اعلام کند که این برنامه چه تهدیدی برای آن‌ها محسوب می‌شود. برنامه موشکی ایران تهدیدی برای آمریکا نیست. اما برخی این بحث را مطرح می‌کنند که چرا آمریکا باید هزینه تنش‌های رژیم صهیونیستی با ایران را بپردازد.»

یک کارشناس مسائل بین‌الملل می‌گوید: «ما الان نمی‌توانیم واقعا  به‌طور قطعی بگوییم که ترامپ چه نقشه‌ای برای کوبا دارد یا این ‌بار می‌خواهد چه سناریویی را پیاده کند. اما چیزی که وجود دارد این است که اگر ونزوئلا به هر علتی به‌طور کامل تحت کنترل ترامپ قرار بگیرد، او سعی می‌کند به هر نحوی که شده کنترل کوبا را هم به دست بگیرد.»

الگوی لیبی برای تغییر رژیم بدون اعزام نیروی زمینی و با تکیه بر قدرت هوایی و دریایی حمایت غیرمستقیم از نیروهای ضدقذافی را دنبال می‌کرد. مرحله‌ نخست این مداخله‌ شش‌ماهه شامل صدها سورتی پرواز و شلیک موشک‌های تاماهاوک از شناورهای آمریکایی و متحدان بود.

 روسیه نقش خود را در منازعه آمریکا و ونزوئلا با ارسال هواپیمای باری نظامی به کاراکاس و حمایت از درخواست‌های نظامی مادورو برای موشک‌ها و رادارها تقویت کرد، در حالی که ترامپ تهدید به حملات هوایی علیه اهداف ونزوئلایی را افزایش داد. «واشنگتن پست» و «الجزیره» گزارش دادند که این اقدام، تنش‌ها را به سطح بحران رسانده و روسیه را به عنوان حامی اصلی مادورو برجسته می‌کند.

استقرار گسترده ناوهای جنگی آمریکا در نزدیکی سواحل ونزوئلا، تنش‌ها در کارائیب را به اوج رسانده و گمانه‌زنی‌ها درباره محاصره نفتی و تلاش برای سرنگونی رژیم نیکلاس مادورو، هم‌پیمان ایران، را تقویت کرده است.