در سپتامبر ۲۰۲۵، گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) نشان داد که ایران به سطح غنی‌سازی ۶۰ درصدی اورانیوم رسیده و ذخایر آن به بیش از ۹۰۰۰ کیلوگرم افزایش یافته، که تنها چند گام با سطح ۹۰ درصدی تسلیحاتی فاصله دارد. این پیشرفت، که سعید جلیلی، مذاکره‌کننده ارشد هسته‌ای ایران از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳، آن را در نامه‌ای محرمانه به رهبر انقلاب در فوریه ۲۰۲۲ به عنوان «اقدام ضروری برای افزایش بازدارندگی» توصیه کرد، از همان زمان، موجی از نگرانی‌ها را برانگیخت. این گزارش، پیامدهای غنی‌سازی ۹۰ درصدی اورانیوم را تحلیل می‌کند.

مسعود ادریسی سفیر پیشین ایران در لبنان در مصاحبه با خبرآنلاین می‌گوید: «حزب‌الله باید در عرصه سیاسی و اجتماعی نیز موقعیت خود را تقویت کند. در عین حال، بعد نظامی هم که تا حدی تضعیف شده، نیازمند بازسازی است.»

یک کارشناس مسائل بین‌الملل می‌گوید: «اکنون از ۶ کشورهای عضو برجام، آمریکا که رفته، از بین مانده‌ها، انگلیس، آلمان و فرانسه یک طرف و ایران و روسیه و چین طرف دیگر، یعنی اکثریتی وجود ندارد. یعنی دو طرف هستند و هر دو این‌ها مخالف یا موافق‌اند؛ بنابراین این باعث اعتبارزدایی از این قطعنامه انجام می‌شود.»

 عربستان سعودی و پاکستان با امضای «پیمان دفاع متقابل استراتژیک»، تعهد کردند که هرگونه تجاوز به یکی از طرفین، تجاوز به هر دو تلقی شود. این پیمان، عربستان را به طور بالقوه زیر چتر هسته‌ای پاکستان قرار می‌دهد و در پی حملات اسرائیل به قطر، تنش‌های منطقه‌ای را تشدید می‌کند.

یک استاد روابط بین‌الملل می‌گوید: «نمی‌شود کشورهایی مثل ایران بودجه بالایی را به سازمان ملل بدهند و بیشترین پناهنده را بپذیرند ولی نقشی در شورای امنیت نداشته باشند. اما در ایران هیچ‌کس این حرف را نمی‌زند. ایران فرصت را می‌سوزاند و از فرصت استفاده نمی‌کند. از جمله فرصت عضویت در شورای امنیت را که هرگز اتفاق نیفتاد.»

یک دیپلمات پیشین معتقد است: «به محض احساس تمرکز قدرت در مصر یا عربستان، اسرائیل تلاش خواهد کرد با حملات و فشارها این کشورها را مهار کند. تنها عاملی که ممکن است محاسبات اسرائیل را تغییر دهد، وجود قدرت هسته‌ای پاکستان در پشت سر عربستان است.»

یک استاد دانشگاه می‌گوید: «یکی از اشتباهات ایران چه قبل از برجام و چه بعد از امضای آن این بود که برخی از مسؤلان، بخصوص انگلوفیلها در میان آنها، خیال می‌کردند که آمریکا و اروپا دو قطب متفاوت در مقابل ایران هستند. حقیقت این است که اروپا نقش پادوی آمریکا را در مقابل ایران ایفا کرده و می‌کند.»

در ۱۸ و ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ایران با دو ناکامی متوالی در سازمان‌های بین‌المللی روبرو شد: تعویق پیش‌نویس قطعنامه در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای ممنوعیت حملات به تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز، و عدم موفقیت قطعنامه پیشنهادی جمهوری کره جنوبی در شورای امنیت سازمان ملل متحد برای جلوگیری از فعال‌سازی مکانیسم اسنپ‌بک. این گزارش، ریشه‌ها و دلایل این شکست‌ها را تحلیل می‌کند.

یک کارشناس مسائل بین‌الملل معتقد است: «مهم‌ترین پایگاه نظامی آمریکا در منطقه خاورمیانه در خاک قطر قرار دارد و فرماندهی مرکزی آمریکا که مسئول تمام عملیات و فعالیت‌های امنیتی این کشور در منطقه خاورمیانه از شمال آفریقا تا پاکستان، افغانستان و آسیای میانه است، از آنجا مدیریت می‌شود. طبیعی است که چنین موقعیتی موجب شود قطر جلو حمله مجدد اسرائیل را بگیرد.»

شورای امنیت سازمان ملل متحد با رأی‌گیری روز گذشته، راه را برای فعال‌سازی مکانیسم اسنپ‌بک هموار کرد تا تحریم‌های بین‌الملل پیش از توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ را علیه ایران بازگرداند. این گزارش، با تمرکز بر دلایل قاطعیت سه کشور اروپایی در اجرای اسنپ بک، پیامدهای سیاسی افزایش تنش را بررسی کرده است.