نقش ترکیه در متقاعد کردن حماس برای پذیرش آتش‌بس غزه با افشای جزئیات دیدارهای رجب طیب اردوغان با رهبران حماس در استانبول و دوحه، برجسته شد و اسرائیل را به نگرانی عمیق واداشت. ترکیه با تضمین‌های آمریکا و قطر، حماس را به پذیرش طرح ۲۰ نقطه‌ای ترامپ واداشت، اما اسرائیل آن را «تلاش برای حفظ حماس» می‌خواند. اردوغان اظهار کرد: «صلح پایدار نیاز به تعهد همه دارد.» اما نقش ترکیه در متقاعد کردن حماس برای پذیرش آتش‌بس غزه چه بود و چرا اسرائیل را نگران کرده است؟

 جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در سفر به اسرائیل با انتقاد از رأی پارلمان اسرائیل برای الحاق کرانه باختری، آن را «شوخی سیاسی احمقانه» خواند و تأکید کرد که اسرائیل شریک آمریکا است نه «طفیلی» آن، در حالی که برخی روایت‌ها برعکس ادعا می‌کنند. ونس گفت: «ما شریک هستیم، نه وابسته.» اما چگونه می توان ماهیت روابط آمریکا-اسرائیل را در چارچوب نظریه‌های سیاسی تحلیل کرد؟

ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در اجلاس روسیه-آسیای مرکزی در دوشنبه، پیشنهاد میانجی‌گری مسکو میان ایران و اسرائیل را تکرار و تأکید کرد که اسرائیل از طریق روسیه پیامی برای کاهش تنش به تهران ارسال کرده است. آیا پوتین می تواند میانجی میان ایران و اسرائیل شود؟ روسیه چه سیاستی را دنبال می کند؟

استاد دانشگاه ملی استرالیا می‌گوید: «در سطح گفتمانی و هویتی، هفتم اکتبر روایت مسلطی که اسرائیل را همواره به‌عنوان قربانی که نیاز به امنیت دارد ارائه می‌کرد، به چالش کشید و تغییر داد. این روایت که اسرائیل کشوری تهدیدشده و نیازمند حمایت است، جای خود را به گفتمان و هویتی تازه داد که در سطح جامعه جهانی مورد پذیرش قرار گرفت؛ گفتمانی که بر این مبناست که فلسطین ملتی تحت اشغال و در حال مقاومت است.»

رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس دهم می‌گوید: «اگر اسرائیل احساس کند آمریکا توان مدیریت پیامدهای سیاسی و امنیتی حمله به قطر را ندارد، برای جلوگیری از شکل‌گیری یک اتحاد اسلامی ممکن است اقداماتی علیه ایران یا نیروهای نزدیک به ایران انجام دهد. برخلاف برخی تحلیل‌ها که معتقدند حمله به قطر جنگ با ایران را به تأخیر انداخته، من اعتقاد دارم خطر جنگ همچنان جدی است.»

مفهوم «اسرائیل بزرگ» از وعده‌های کتاب مقدس تا آرمان‌های صهیونیستی مدرن، بحثی دیرینه و جنجالی است که مرزهای ادعایی آن از نیل تا فرات را در بر می‌گیرد. اظهارات اخیر بنیامین نتانیاهو، حمایت او از این ایده را تأیید کرده و تنش‌های منطقه‌ای را تشدید کرده است.

دو چهره سیاسی از عملکرد اطلاعاتی کشور انتقاد کردند و نظرشان اینگونه بود که باید جلوی نفوذ گرفته شود.

رزمایش هوایی «طلوع سحر» (یک‌شنبه هفته گذشته ۱۰ اوت) که با مشارکت آمریکا، انگلیس و اسرائیل در خاورمیانه آغاز شد، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مانورهای نظامی منطقه‌ای در سال‌های اخیر، توجه ناظران بین‌المللی را جلب کرده است. این رزمایش، که به گفته مقامات اسرائیلی «غیرعادی و بدون برنامه‌ریزی قبلی» بود، با حضور بیش از ۱۷۰ فروند جنگنده و تجهیزات پیشرفته، در بحبوحه تنش‌های فزاینده با ایران برگزار شد. چرا این سه کشور در این مقطع حساس رزمایش برگزار کردند و پیامدهای آن برای منطقه چیست؟   

ادعای اسرائیل مبنی بر حمایت از اقلیت دروزی در سوریه، به‌ویژه پس از درگیری‌های اخیر در سویدا، پرسش‌هایی درباره اهداف ژئوپلیتیک تل‌آویو ایجاد کرده است. این پرسش ها چیست و چه پاسخی برای آن وجود دارد؟

سفیر پیشین ایران در اردن و لبنان معتقد است که دولت افراطیِ کنونیِ اسرائیل حتی به طرح تشکیل دو دولت که آمریکا و اروپا پیشنهاد می‌کنند روی خوش نشان نداده و با لحن توهین‌آمیز به ریاض گفته است «اگر خواهان دولت فلسطینی هستید، آن را در سرزمین‌های وسیع خودتان ایجاد کنید». همین موضع، خشم محمد بن سلمان را برانگیخت. احمد دستمالچیان می‌گوید: «تا وقتی اشغال ادامه دارد، مقاومت نیز ادامه خواهد یافت؛ و هر توافقی که حقوق اساسی فلسطینیان را نادیده بگیرد، محکوم به شکست است.»