شی در حالی راهی واشنگتن می‌شود که دیدار او با دونالد ترامپ، تنها به تعرفه‌ها، تجارت و رقابت اقتصادی دو قدرت محدود نیست؛ پرونده‌های جنگ ایران، تنگه هرمز و بحران انرژی نیز به معادلات این دیدار گره خورده است. از یک سو، واشنگتن برای بازگشت ثبات به بازار انرژی و باز شدن مسیر هرمز به نقش پکن نیاز دارد و از سوی دیگر، چین اهرم‌هایی در قبال تهران و پرونده تایوان در برابر آمریکا در اختیار دارد. حالا این پرسش مطرح است که آیا ایران و هرمز بخشی از چانه‌زنی بزرگ‌تر ترامپ و شی است و اگر بررسی شود دوطرف چه امتیازاتی برای یکدیگر دارند تا بر سر ایران معامله کنند؟

نشریه آتلانتیک در گزارشی می‌نویسد: «در سفر ترامپ به چین معلوم شد دیگر هیچ کشوری برای ابرقدرتی آمریکا تره هم خورد نمی‌کند و جهان در حالی به راه خود ادامه می‌دهد که ایالات متحده، مدعی رهبری جهان آزاد شاهد سقوط آزاد خود است.»

تنش بر سر فلزات کمیاب، که چین ۹۰ درصد پردازش جهانی آن‌ها را کنترل می‌کند، با توافق موقت ترامپ و شی جین‌پینگ در بوسان کره جنوبی بر سر تعلیق محدودیت‌های صادراتی، به اوج رسید. این فلزات، مانند نئودیمیوم و گالیوم، برای موشک‌ها، پهپادها و تراشه‌ها حیاتی هستند و منازعه می‌توانست زنجیره تأمین آمریکا را مختل کند تا آنجا که ترامپ آن را «تهدید امنیتی» خواند.