مرتضی مکی، کارشناس مسائل بین الملل در گفت‌وگو با خبرآنلاین اظهار داشت: در چهار سال گذشته، چهار نخست‌وزیر در فرانسه به قدرت رسیده‌اند که این مسئله نشان‌دهنده بی‌ثباتی سیاسی در این کشور است. تضعیف نظام دوحزبی و بی‌ثباتی در ساختار سیاسی، شرایط را در فرانسه پیچیده کرده و نگرانی‌ها درباره افزایش محبوبیت احزاب افراطی را به‌شدت افزایش داده است.

سفیر پیشین ایران در فرانسه تاکید کرد: «اینکه ما استدلال کردیم در شرایط جنگی نمی‌توانیم مذاکره کنیم، به هر حال ناشی از شرایط کشور بود، البته بحث‌های زیادی در این مورد وجود دارد و به نظر من می‌شد تصمیم دیگری در این مورد گرفت و راه حل دیگری انتخاب کرد و الآن نتیجه‌اش شرایطی است که در آن هستیم.»

سید وحید معتثد است با همراهی فرانسه و احتمال پیوستن انگلیس، این حرکت می‌تواند گسترش یابد. فرانسه، آلمان و انگلیس به‌عنوان سه کشور کلیدی در اتحادیه اروپا، می‌توانند دیگر کشورها را نیز ترغیب کنند.

ایران می‌تواند با تقویت همکاری‌های نزدیک‌تر با سایر قدرت‌های اروپایی، از جمله آلمان و بریتانیا، فشار متقابل ایجاد کند و نقش فرانسه را در مذاکرات هسته‌ای به چالش بکشد. این راهبرد نه‌تنها می‌تواند مانع از افزایش محدودیت‌های غیرمنصفانه شود، بلکه پیام روشنی درباره عدم پذیرش سیاست‌های اعمال فشار به فرانسه ارسال خواهد کرد.