داود غرایاق زندی، استاد علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی در گفتگو با خبرآنلاین تاکید کرد: اگر ایران توان تاب‌آوری تا دو سال آینده را داشته باشد، میانجی‌گری روسیه منتفی است و در عین حال تلاش برای گرایش به سمت آزمایش هسته‌ای نیز نه‌تنها برای روسیه قابل قبول نیست.

استاد جامعه‌شناسی و مطالعات خاورمیانه دانشگاه نیویورک می‌گوید: « مسئله برای من مراقبت از ایران است؛ از کشوری واقعی، با مردمانی که حق دارند آینده داشته باشند. ایران نباید فقط نامی برای بسیج مردم در هنگام جنگ یا ابزاری برای توجیه تصمیم‌های گذشته باشد. اگر رفاه، آزادی، امنیت و آبادانی ایران را معیار قرار دهیم، پرسش ما از «مذاکره کنیم یا نکنیم» فراتر می‌رود: چه سیاستی امکان صلحی قابل دوام و زندگی شایسته را فراهم می‌کند.»

آیا شکست مذاکرات ایران و امریکا، مسیر را برای یک حمله نظامی گسترده پیش از انتخابات هموار کرده است، یا آنکه ترامپ ناچار است تا در چارچوبی که به شدت محدود شده، تصمیم بگیرد؟

دیپلمات بازنشسته جمهوری اسلامی ایران گفت: نتانیاهو حداقل ۴ بار و آخرین بار درست در روز شروع جنگ ۴۰ روزه کوشید تا از روایت خودساخته از داستان هامان گویا در دوره خشایارشاه ابزاری برای توجیه تجاوزات اسرائیل علیه ایران جعل کند. لذا او مبدع این نوع برخوردهای جعلی با تاریخ برای توجیه تجاوزات امروز علیه ایران است.

سخنرانی اخیر وزیر خارجه ایالات متحده در تپه باستانی آتن با بازخوانی حماسی و انتخابی نبرد ۴۸۰ پیش از میلاد و پیوند زدن آن به تهدیدهای ضدایرانی، تلاشی برای قاب‌بندی جنگ کنونی در قالب نبرد تمدن‌ها و مشروعیت‌بخشی به تهدیدهای کاخ سفید علیه موجودیت تمدن ایران است. اظهارات ضد ایرانی مارکو روبیو در حالی بیان شد که بسیاری از تحلیل‌گران این نمایش‌های وزیر خارجه آمریکا را زمینه‌سازی برای کارزار انتخابات ریاست جمهوری او در سال ۲۰۲۸ ارزیابی می‌کنند.

بیست و پنج سال پس از آغاز حمله ائتلاف نظامی به رهبری ایالات متحده به افغانستان در هفتم اکتبر ۲۰۰۱، این کشور همچنان با پیامدهای سیاسی، انسانی و اجتماعی یکی از فرسایشی‌ترین جنگ‌های قرن بیست و یکم دست‌به‌گریبان است؛ کارزاری که با وعده ریشه‌کنی تروریسم و استقرار دموکراسی آغاز شد، اما دو دهه بعد با تلفات ده‌ها هزار غیرنظامی، بازگشت طالبان به اریکه قدرت، محرومیت ساختاری زنان از تحصیل و ابهام در دادخواهی قربانیان جنایات جنگی، به عنوان یک شکست تاریخی در پرونده سیاست خارجی واشنگتن به ثبت رسید.

در پی اظهارات معاون رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر لزوم کاهش معنادار ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم از سوی تهران به عنوان شرط پایان جنگ هشت‌ماهه، یک مقام ارشد ایرانی در گفت‌وگو با رویترز تصریح کرد که پذیرش رسمی حق غنی‌سازی خط قرمز تهران است و تا زمانی که واشنگتن شروط اولیه شامل رفع تحریم‌ها و پایان محاصره دریایی را نپذیرد، هیچ مذاکره‌ای پیرامون پرونده هسته‌ای انجام نخواهد شد؛ موضعی که نشان می‌دهد به‌رغم نرمش تلویحی کاخ سفید در مقایسه با موضع پیشین توقف کامل غنی‌سازی، شکاف عمیقی میان اولویت‌های راهبردی دو طرف باقی مانده است.

در پی صدور فرمان آغاز عملیات نظامی «سپیده‌دم یمن (فجر الیمن)» از سوی دولت مستقر در عدن با پشتیبانی هوایی سنگین جنگنده‌های ائتلاف، نقشه نبرد در جنوب غربی یمن و کرانه‌های دریای سرخ دستخوش دگرگونی‌های پرشتابی شده است؛ کارزاری تمام‌عیار که با پیشروی به سوی بندر المخا و تنگه استراتژیک باب‌المندب آغاز شد و بلافاصله با تصمیم اضطراری ریاض، آنکارا و اسلام‌آباد برای فعال‌سازی پیمان دفاع جمعی مکه و گسیل نیرو، و هم‌زمان حملات موشکی تلافی‌جویانه انصارالله به پایتخت و تاسیسات نفتی عربستان وارد مرحله‌ای بی‌سابقه از تصاعد بحران گردید.

همزمان با تشدید درگیری‌ها در یمن و پیشروی نیروهای انصارالله در استان تعز، بحران در جنوب عربستان نیز وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ از یک سو دولت یمن با حمایت ریاض عملیات گسترده‌ای را برای بازپس‌گیری مناطق تحت کنترل انصارالله آغاز کرده و از سوی دیگر، گزارش‌هایی از حملات این نیروها به تأسیسات نفتی عربستان و وقوع آتش در نزدیکی زیرساخت‌های راهبردی انتقال نفت منتشر شده است.

برخلاف تصور رایج که چین را بازیگری انفعالی یا صرفاً تماشاگر بحران‌های خاورمیانه می‌داند، پکن در دو دهه گذشته استراتژی پیچیده‌ای را در پیش گرفته که در آن، «مصلحت اقتصادی» بر «تعهد ایدئولوژیک» غلبه دارد و «ثبات نظام بین‌الملل» بر «تغییر نظم موجود» مقدم است.